Τρίτη, 24 Νοεμβρίου 2009

ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΊΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΟΜΗΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

ΑΡΘΡΟ - ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΛΑΦΑΖΑΝΗ
Υπάρχει σήμερα εδραιωμένη η πεποίθηση στους Έλληνες πολίτες ότι αυτή η φρέσκια, δυνατή, αποφασισμένη, αισιόδοξη κυβέρνηση μπορεί να πάρει πρωτοβουλίες και να λύσει ζητήματα που άλλες κυβερνήσεις δεν τολμούσαν ούτε να τα αγγίξουν. Ακόμη, η ευαισθησία που προκάλεσε η μεγάλη οικονομική, πολιτική και κοινωνική τραγωδία της υπόθεσης Βατοπεδίου δημιουργεί προϋποθέσεις επίλυσης του δράματος που ζει η χώρα μας από την απελευθέρωσή της.
Απελευθέρωση που δεν συντελέσθηκε ακόμη όσον αφορά τα χρυσόβουλα και τα φιρμάνια.
Το Άγιο Όρος είναι μια από τις τρεις χερσονήσους της Χαλκιδικής. Εμείς οι Χαλκιδικιώτες το θεωρούμε ευλογία. Το σεβόμαστε, το στηρίζουμε, το προστατεύουμε. Είναι για μας αξία, όχι μόνο θρησκευτική, πολιτιστική, ιστορική αλλά και πλεονέκτημα τουριστικό και οικονομικό. Και θέλουμε η πολιτεία μας να συνεχίσει να στηρίζει και να προστατεύει το Άγιο Όρος.
Θα πρέπει όμως να ξέρουμε ότι ενώ η ελληνική πολιτεία δεν έχει ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο ιδιοκτησίας μέσα στο Άγιο Όρος, από την άλλη, πολλές δεκάδες χιλιάδες στρέμματα γης εκτός Αγίου Όρους ανήκουν ή διεκδικούνται από τις μονές. Περίπου τα 2/3 της Σιθωνίας αλλά και άλλες μεγάλες εκτάσεις στην υπόλοιπη Χαλκιδική θεωρούνται μοναστηριακές ή σαν τέτοιες πουλήθηκαν στο παρελθόν σε επιχειρηματίες ή οικοδομικούς συνεταιρισμούς.
Τα προβλήματα που δημιουργούνται δεν είναι μόνο ιδιοκτησιακά – οικονομικά, δεν είναι μόνο προβλήματα επάρκειας των φυσικών πόρων, στις περιπτώσεις οικοδόμησης τεράστιων οικισμών σε πρώην μοναστηριακές εκτάσεις, αλλά αποτελούν και ΜΕΓΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.
Οι γενιές διαδέχονται η μία την άλλη πάντοτε υπό την ομηρία της μοναστηριακής απειλής. Οι κατεχόμενες επί πολλές δεκαετίες από κατοίκους της Χαλκιδικής εκτάσεις, σε πολλές από τις οποίες έχουν γίνει τουριστικές εγκαταστάσεις ή κατοικίες, βρίσκονται υπό αίρεση όσον αφορά το ιδιοκτησιακό. Πολλά είναι και τα προβλήματα που προέκυψαν με το κτηματολόγιο.
Και δεν είναι μόνο αυτά.
Η ίδια η πολιτεία έχει αφήσει σοβαρές εκκρεμότητες σε βάρος των κατοίκων. Σε πολλές περιπτώσεις περιμένουν από το 1932, με την απαλλοτρίωση του Ελευθερίου Βενιζέλου και την χορήγηση προσωρινών τίτλων, τους οριστικούς τίτλους.
80 χρόνια - 4 γενιές Ελλήνων περιμένουν
Να δούμε και τον αντίλογο που λέει:
Να μην πειράξουμε την μοναστηριακή περιουσία γιατί θα θιγούν τα συμφέροντα του κέντρου της Ορθοδοξίας.
Ας το εξετάσουμε με προσοχή και ειλικρίνεια, ας δούμε για ποια συμφέροντα μιλάμε και αν πράγματι υπάρχει κίνδυνος να θιγούν.
Ας δούμε την προστασία που παρέχει η Ε.Ε. στο Πατριαρχείο μας. Ας λάβουμε υπ΄ όψη ότι με την υπάρχουσα κατάσταση δεν δοκιμάζεται απλά ο σεβασμός πολλών συμπατριωτών μας προς τις μονές αλλά δοκιμάζεται το ίδιο το θρησκευτικό τους συναίσθημα γεγονός που έχω τη βεβαιότητα ότι δεν επιθυμεί το σεβαστό πατριαρχείο μας.
Όλες οι παράμετροι του μεγάλου ζητήματος της Μοναστηριακής περιουσίας μπορούν και πρέπει να εξετασθούν στα πλαίσια επιτροπής της Βουλής τη συγκρότηση της οποίας προτίθεμαι να προτείνω.
Έχοντας απόλυτη συναίσθηση της ευθύνης μου απέναντι στον τόπο μας και τους κατοίκους του και με απόλυτο σεβασμό προς τις Ιερές Μονές και τα δικαιώματά τους θεωρώ ότι ήρθε η ώρα να ξαναγυρίσουμε στα χρόνια του Ελευθέριου Βενιζέλου όσον αφορά την μοναστηριακή περιουσία.
ΣΗΜΕΡΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να προχωρήσουμε σε τομές που θα απελευθερώσουν τον τόπο μας και τους συμπατριώτες μας.


Πολύγυρος, 17-11-09